خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن یک شعر عرفانی و ستایش‌آمیز است که در آن شاعر از جود و کرم الهی، زیبایی‌های طبیعت و نعمت‌های خداوند سخن می‌گوید. او از باران، طراوت عالم، گل‌ها و شربت خوشگوار به عنوان نمادهایی از لطف و بخشش الهی یاد می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شمارهٔ ۱۴۲ - در تهنیت دارو خوردن مجدالدین
مجد دین ای جهان جود و کرم
دست جود تو ابر و باران باد ۱
ساحت عالم از طراوت تو
چون رخ باغ در بهاران باد ۲
نظر چشم و بوسه‌های لبت
به لب و چشم گلعذاران باد ۳
شربت خوشگوار امروزت
چون همه عمر خوش‌گواران باد ۴
دست جود تو ابر و باران باد ۱
ساحت عالم از طراوت تو
چون رخ باغ در بهاران باد ۲
نظر چشم و بوسه‌های لبت
به لب و چشم گلعذاران باد ۳
شربت خوشگوار امروزت
چون همه عمر خوش‌گواران باد ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۴۱ - مخدوم حکیم را در سرای خاص جای داد در شکر آن گوید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۴۳ - ایضا در تهنیت دارو خوردن مجدالدین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
