خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این شعر از عشق و ستایش معشوق سخن می‌گوید و خود را همچون برگ‌های درختی می‌داند که یک روی آن به ثنا و روی دیگر به دعا اختصاص دارد. او با اشاره به بلبل بستان که نعت معشوق را می‌خواند، باغ عمر را پر از نوا می‌داند و از وضعیت خود می‌پرسد که چرا هر روز بی‌نواتر و بی‌برگ‌تر می‌شود.

این شعر دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

چون برگهای طوبی طبعم به نام تو
یک روی بر ثنا و دگر روی بر دعاست

در خاطرم که بلبل بستان نعت تست
اطراف باغ عمر ابدالدهر پر نواست

با برگ و با نوای چنین بنده‌ای چو من
هر روز بی‌نواتر و بی‌برگ‌تر چراست

«انوری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir