در این متن، شاعر به توصیف ساق محبوب خود میپردازد و آن را با برف و گلهای رز مقایسه میکند. او از زیبایی و لطافت ساق محبوبش سخن میگوید و احساسات خود را به تصویر میکشد.
متن دارای مضامین عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامناسب باشد. همچنین، درک زیباییشناسی و احساسات بیانشده نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۶۹ - لحا الله بعض الناس یأتی جهالة
الی ساق محبوب یشبه بالبرد ۱
و ساق حبیبی حین شمر ذیله
کردن حریر ممتل ورق الورد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.