در این متن، سخن از خواجهای است که به عنوان کلید خزانهٔ ارزاق توصیف شده و تأثیر لطف و خوی او در شکوفایی و نمو موجودات بیان شده است. همچنین، از کرم و سخاوت آزادگان یاد شده و اشاره شده که این خصلت به گوینده رسیده، اما ممکن است به دیگران نرسیده باشد.
متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و اخلاقی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و کنایههای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۱۱۷ - ظاهرا در مدح صاحب دیوان است
که ای خزانهٔ ارزاق را کف تو کلید ۱
به لطف و خوی تو در بوستان موجودات
شکوفهای نشکفت و شمامهای ندمید ۲
چنانکه سیرت آزادگان بود کرمی
به من رسید که کردی ولی به من نرسید ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.