خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن از مولانا جلال‌الدین رومی است که به بیان مفاهیم عرفانی و معنوی می‌پردازد. شاعر از شکستن قید و بندهای مادی و عقلانی سخن می‌گوید و به آزادی روح و بیان حقیقت دعوت می‌کند. او از عشق و خموشی به عنوان راهی برای رسیدن به حقیقت یاد می‌کند و از قدرت معنوی و الهی برای شکستن سکوت و بیان حقیقت سخن می‌گوید.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک کامل آن، نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۱۹۲ - بشکن سبو و کوزه، ای میرآب جان‌ها
بِشْکَن سَبو و کوزه، ای میرِآبِ جان‌ها
تا وا شود چو کاسه، در پیشِ تو دَهان‌ها ۱
بر گیجگاهِ ما زَن، ای گیجیِ خِرَدها
تا وارَهَد به گیجی، این عقلْ زِ امْتِحان‌ها ۲
ناقوسِ تَن شِکَستی، ناموسِ عقل بِشْکَن
مَگْذار کان مُزَوُّرْ پیدا کُند نشان‌ها ۳
وَرْ جادویی نِمایَد، بَندَد زبانِ مَردم
تو چون عَصایِ موسی، بُگْشا بَرو زبان‌ها ۴
عاشقْ خَموشْ خوش تَر، دریا به جوشْ خوش تَر
چون آیِنه‌ست خوش تَر در خامُشی بیان‌ها ۵
تا وا شود چو کاسه، در پیشِ تو دَهان‌ها ۱
بر گیجگاهِ ما زَن، ای گیجیِ خِرَدها
تا وارَهَد به گیجی، این عقلْ زِ امْتِحان‌ها ۲
ناقوسِ تَن شِکَستی، ناموسِ عقل بِشْکَن
مَگْذار کان مُزَوُّرْ پیدا کُند نشان‌ها ۳
وَرْ جادویی نِمایَد، بَندَد زبانِ مَردم
تو چون عَصایِ موسی، بُگْشا بَرو زبان‌ها ۴
عاشقْ خَموشْ خوش تَر، دریا به جوشْ خوش تَر
چون آیِنه‌ست خوش تَر در خامُشی بیان‌ها ۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۱ - بیدار کن طرب را، بر من بزن تو خود را
گوهر بعدی:غزل ۱۹۳ - جانا قبول گردان، این جست و جوی ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
