خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شهریاری که از رعیت خود محافظت می‌کند، خراجش حلال است چون مانند دستمزد چوپانی است. اما اگر حاکم به مردم ستم کند، مانند زهر مار است و هر چه بگیرد، جزیت مسلمانی محسوب می‌شود.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و سیاسی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'زهر مار' و 'جزیت مسلمانی' برای مخاطبان کم‌سن‌وسال ممکن است نامفهوم باشد.
شماره ۳۶ - شهی که پاس رعیت نگاه می‌دارد
شهی که پاس رعیت نگاه می‌دارد
حلال باد خراجش که مزد چوپانیست ۱
وگرنه راعی خلقست زهرمارش باد
که هر چه می‌خورد او جزیت مسلمانیست ۲
حلال باد خراجش که مزد چوپانیست ۱
وگرنه راعی خلقست زهرمارش باد
که هر چه می‌خورد او جزیت مسلمانیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵ - در سرای به هم کرده از پس پرده
گوهر بعدی:شماره ۳۷ - صاحب کمال را چه غم از نقص مال و جاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
