شمارهٔ ۳۴۶ - در مرثیهٔ اهل بیت خود

چشمهٔ خون ز دلم شیفته‌تر کس را نی
خون شو ای چشم که این سوز جگر کس را نی ۱

تنم از اشک به زر رشتهٔ خونین ماند
هیچ زر رشته ازین تافته‌تر کس را نی ۲

هیچ کس عمر گرامی نفروشد به عدم
سر این بیع مرا هست اگر کس را نی ۳

درد دل بر که کنم عرضه که درمان دلم
کیمیائی است کز او هیچ اثر کس را نی ۴

آن جگر تر کن من کو که ز نادیدن او
خشک آخورتر ازین دیدهٔ تر کس را نی ۵

غم او بر دل من پردهٔ زنگاری بست
کس چو داند که بر این پرده گذر کس را نی ۶

آه و دردا که چراغ من تاریک بمرد
باورم کن که ازین درد بتر کس را نی ۷

غلطم من که چراغی همه کس را میرد
لیک خورشید مرا مرد و دگر کس را نی ۸

دل خاقانی ازین درد درون پوست بسوخت
وز برون غرقهٔ خون گشت خبر کس را نی ۹