خلاصه و رده‌بندی سنی 18+

این متن شعری عرفانی است که در آن روح به عنوان موجودی عاشق و جویای نور و حقیقت توصیف شده است. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، شهوت، زهد، و نور سخن می‌گوید و به دنبال یافتن حقیقت و رسیدن به معشوق حقیقی است. در نهایت، شمس الدین تبریزی به عنوان قبله و منبع نور و حقیقت معرفی می‌شود.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند شهوت و زهد ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده و نامفهوم باشد.

مشاهده کامل

غزل ۱۷۶ - روح زیتونی‌ست عاشق نار را

روحِ زیتونی‌ست عاشقْ نار را
نار می‌جویَد چو عاشقْ یار را ۱

روحِ زیتونی بِیَفْزا ای چراغ
ای مُعَطَّل کرده دستْ اَفْزار را ۲

جانِ شَهوانی که از شَهوت زِهَد
دل ندارد دیدنِ دِلْدار را ۳

پس به عِلَّت دوست دارد دوست را
بر امیدِ خُلْد و خوفِ نار را ۴

چون شِکَستی جانِ ناری را بِبین
در پِیِ او جانِ پُراَنْوار را ۵

گَر نبودی جانِ اِخْوان پَس جُهود
کِی جُدا کردی دو نیکوکار را ۶

جانِ شَهوت، جانِ اِخْوان دان ازانْک
نار بینَد، نورِ موسی وار را ۷

جانِ شَهوانی‌ست از بی‌حِکْمَتی
یاوه کرده نُطقِ طوطی وار را ۸

گشت بیمار و زبانِ تو گرفت
رویْ سویِ قبله کُن بیمار را ۹

قبله شَمسُ الدّینِ تبریزی بُوَد
نورِ دیده مَر دل و دیدار را ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۷۵ - از ورای سر دل بین شیوه‌ها
گوهر بعدی:غزل ۱۷۷ - ای بگفته در دلم اسرارها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.