شاعر در این متن بیان می‌کند که اگر معزی و جاحظ (دو ادیب و نویسنده مشهور) در زمان او می‌بودند، در نظم و نثر تحت فرمان او قرار می‌گرفتند. او همچنین به قدرت و ثروت وزیران اشاره می‌کند و تأکید می‌نماید که فریب زور و زر را نمی‌خورد. در پایان، شاعر به هنر و وزارت می‌پردازد و بیان می‌کند که اگر هنر در آسمان وزارت ستاره بود، وزارت و هنر امروز در شمار می‌آمدند.
متن دارای مفاهیم ادبی و انتقادی است که درک آن نیاز به آشنایی با تاریخ ادبیات و مسائل اجتماعی دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و اشاره به شخصیت‌های تاریخی مانند معزی و جاحظ، فهم متن را برای کودکان دشوار می‌کند.
شماره ۳۲۶ - اگر معزی و جاحظ به روزگار منندی
به نظم و نثر همانا که پیش‌کار منندی ۱
ز بورشید و ز عبدک مثل زنند به شروان
وگر به دور منندی دوات‌دار منندی ۲
به زور و زر نفریبم چو زور و زر وزیران
که فخر زور و زرستی گر اختیار منندی ۳
بر آسمان وزارت گر انجم هنرستی
وزارت و هنر امروز در شمار منندی ۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
