خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن بیان می‌کند که با وجود بدگویی و رفتار ناپسند دیگری، او همچنان به نیکی و ستایش ادامه می‌دهد و از بدگویی پرهیز می‌کند. او تأکید دارد که حتی اگر دیگری بیشتر به او بدی کند، او بیشتر به ستایش می‌پردازد و گوهر وجودی خود را با نیکی نشان می‌دهد.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان شعری ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.
شماره ۲۷۰ - خواجه بر من در نیک دربست
خواجه بر من در نیک دربست
چکنم لب به بدی نگشایم ۱
نیک بد گفتن من پیشه گرفت
تا به بد گفتن او پیش آیم ۲
حاش لله که به بد گفتن کس
من سگ‌جان لب پاک آلایم ۳
هرچه او بیشترم بنکوهد
من از آن بیشترش بستایم ۴
او بدی گوید و او را شاید
من نکو گویم و آن را شایم ۵
او به من جوهر خود بنموده است
من بدو گوهر خود بنمایم ۶
چکنم لب به بدی نگشایم ۱
نیک بد گفتن من پیشه گرفت
تا به بد گفتن او پیش آیم ۲
حاش لله که به بد گفتن کس
من سگ‌جان لب پاک آلایم ۳
هرچه او بیشترم بنکوهد
من از آن بیشترش بستایم ۴
او بدی گوید و او را شاید
من نکو گویم و آن را شایم ۵
او به من جوهر خود بنموده است
من بدو گوهر خود بنمایم ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۹ - چشم خونین همه شب قامت شب پیمایم
گوهر بعدی:شماره ۲۷۱ - کو نزل عاشقان که منزل رسیده‌ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
