خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از رنج‌ها و سختی‌هایی که متحمل شده است سخن می‌گوید. او از چشم خونین، جگر خونین، و رنج‌های شبانه یاد می‌کند و بیان می‌کند که چگونه از این رنج‌ها زیبایی می‌سازد. همچنین، به موضوع دندان و رنج‌های مرتبط با آن اشاره می‌کند و به رمز و رازی در این باره می‌پردازد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و رمزآلود است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین، اشاره به رنج و سختی‌های شدید ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شماره ۲۶۹ - چشم خونین همه شب قامت شب پیمایم
چشم خونین همه شب قامت شب پیمایم
تا ز خونین جگرش لعل قبا آرایم ۱
ریسمان از رگ جان سازم و سوزن ز مژه
دیده را دوختن لعل قبا فرمایم ۲
اول از عودم خائیدهٔ دندان کسان
آخر از سوختهٔ عالم دندان خایم ۳
گر به من دندان کردند سپید این رمزی است
کاول و آخر دندان کسان را شایم ۴
تا ز خونین جگرش لعل قبا آرایم ۱
ریسمان از رگ جان سازم و سوزن ز مژه
دیده را دوختن لعل قبا فرمایم ۲
اول از عودم خائیدهٔ دندان کسان
آخر از سوختهٔ عالم دندان خایم ۳
گر به من دندان کردند سپید این رمزی است
کاول و آخر دندان کسان را شایم ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۶۸ - در هجو رشید وطواط
گوهر بعدی:شماره ۲۷۰ - خواجه بر من در نیک دربست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
