خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این شعر از خاقانی بیانگر امیدواری و خوشبینی در برابر سختیهاست. شاعر با اشاره به تغییرات طبیعت و روز و شب، به این نکته اشاره میکند که حتی در تاریکترین لحظات، روشنایی و روزنو در راه است. او از دل رفته و تیرگی حال سخن میگوید، اما تأکید میکند که عاقبت همهچیز روشن خواهد شد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۱۶۷ - جوی دل رفته دار خاقانی
جوی دل رفته دار خاقانی
که آب دولت هنوز خواهد بود ۱
فلک از سرخ و زرد و شام و سحر
بر قدت خلعه دوز خواهد بود ۲
حال اگر ز آنچه بود تیرهتر است
عاقبت دل فروز خواهد بود ۳
شب نبینی که تیرهتر گردد
آن زمانی که روز خواهد بود ۴
که آب دولت هنوز خواهد بود ۱
فلک از سرخ و زرد و شام و سحر
بر قدت خلعه دوز خواهد بود ۲
حال اگر ز آنچه بود تیرهتر است
عاقبت دل فروز خواهد بود ۳
شب نبینی که تیرهتر گردد
آن زمانی که روز خواهد بود ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۶ - رشتهٔ کژ داشتی در سر مگر خاقانیا
گوهر بعدی:شماره ۱۶۸ - یار مردم مار و کژدم دان کنون خاقانیا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.