حوری از کوفه به دنبال حریفی میگشت و با کوری از عجم روبرو شد. کور به او هشدار داد که حریفش تنها به خاطر طمع زر به او نزدیک میشود. سپس مثلی درباره خری بیان شد که به عروسی دعوت شده بود اما خود را شایسته رقص یا مطربی نمیدانست و تنها کارش حمل بار بود.
متن دارای مفاهیم تمثیلی و پندآموز است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات قدیمی ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد.
شماره ۳۶ - حوری از کوفه به کوری ز عجم
دم همی داد و حریفی میجست ۱
گفتم ای کور دم حور مخور
کو حریف تو به بوی زر توست ۲
هان و هان تا ز خری دم نخوری
ور خوری این مثلش گوی نخست ۳
که خری را به عروسی خواندند
خر بخندید و شد از قهقهه سست ۴
گفت من رقص ندانم به سزا
مطربی نیز ندانم به درست ۵
بهر حمالی خوانند مرا
کاب نیکو کشم و هیزم چست ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.