در این متن، شاعر (احتمالاً خاقانی) بیان میکند که حتی اگر دل ما درست نباشد، حداقل نام ما درست است. سپس به اتفاقی اشاره میکند که در آن یک سفیه (نادان) در هنگام جدل، زبان خاقانی را میبندد و این را از عجایب خواص (اشخاص خاص) میداند. در پایان نیز اشاره میکند که الماس (الماس) با ضرب سرب (سرب) شکسته شده است که میتواند نمادی از مقاومت در برابر سختیها باشد.
متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تمثیلهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۵ - گیرم که دل درست ما نیست
آخر نام درست ما هست ۱
خاقانی را اگر سفیهی
هنگام جدل زبان فروبست ۲
این هم ز عجایب خواص است
کالماس به ضرب سرب بشکست ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.