خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، حافظ به عنوان درخت باغ شعر و ادب توصیف شده است که توسط دشمنی با شمشیر کینه قطع می‌شود. با وجود شایستگی‌هایش، سرانجام تاریخ او را شایسته‌ی شمشیر می‌داند.
متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و تاریخی است که درک آن به دانش و بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، اشاره به خشونت (شمشیر و کینه) ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شماره ۹۶ - حافظ آن خود رو درخت باغ نظم
حافظ آن خود رو درخت باغ نظم
زد به تیغ کین عدویی بیخ او ۱
بود بس قابل ولی شمشیر را
قابل شمشیر شد تاریخ او ۲
زد به تیغ کین عدویی بیخ او ۱
بود بس قابل ولی شمشیر را
قابل شمشیر شد تاریخ او ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۹۵ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۷ - در شکایت فرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
