خلاصه و رده‌بندی سنی 14+

متن دربارهٔ خواجه میراحمد است که با وجود گناهان بسیار، به شفاعت امیرالمؤمنین (علی) امید داشت. در پاسخ به تاریخ فوت او، شاعر بیان می‌کند که امیدوار است امیرالمؤمنین شفیع او باشد.

متن دارای مفاهیم مذهبی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات مذهبی و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

شمارهٔ ۹۴ - در تاریخ پدر خود گوید

والدمن خواجه میراحمد که بود از اعتقاد
رشتهٔ مهر امیرالمؤمنین حبل‌المتقین ۱

با گناه بی حد از دنیا چو رحلت می‌نمود
داشت امید شفاعت زان شفیع‌المذنبین ۲

لاجرم تاریخ فوتش هرکه کرد از من سوال
گفتمش بادا شفیع وی امیرالمؤمنین ۳
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۹۳ - در مرثیه فرماید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۵ - وله ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.