شمارهٔ ۱۴ - قطعه

تا رخش طبعم از پی معنی تکاور است
میدان نورد مدحت مقصود قشر است ۱

آن بی‌نماز کعب که جسم پلید او
از خاکروب دیر کشیشان مخمر است ۲

وان حیله ساز شوم که تا زاده مادرش
در مکر و زرق و شید به شیطان برابر است ۳

دستار سرخ اوست عروسانه معجری
وان عقده‌ها نمونه چین‌های معجر است ۴

آن گنبدی که بر سرش از چار خانگیست
چون می‌نهد به خانه قوچی برابر است ۵

از استر چموش فزونست بد رگیش
وزخر به زیر قنتر دوران زبون‌تر است ۶

قنتر کشیده گر سوی بازارش آورند
گویند از امتحان که خریدار این خر است ۷

چون خان و مان سیه شده‌ای از زر حرام
بیعش کند به یک دو سه پولی که در خور است ۸

گر قنترش کنند به حیلت ز سر برون
عذر آورند کاین ز الاغان دیگر است ۹

فی‌الحال فسخ بیع کند مشتری ز خشم
گوید کزین معامله مقصود قنتر است ۱۰