خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد و رنج جسمی و روحی خود می‌گوید و بیان می‌کند که افزایش مال و منال در زندگی کسی که باید با کاروان برود (یعنی مرگش نزدیک است) فایده‌ای ندارد.
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی درباره مرگ و زوال است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد.
شماره ۱۹۵ - احوال خود چه عرض کنم هر زمان همی
احوال خود چه عرض کنم هر زمان همی
بینم مضرت تن و نقصان جان همی ۱
منزل چه سازد و چکند رخت بیشتر
آن را که رفت باید با کاروان همی ۲
بینم مضرت تن و نقصان جان همی ۱
منزل چه سازد و چکند رخت بیشتر
آن را که رفت باید با کاروان همی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۴ - خود درشتی گر ببیند کور چشم و کور دل
گوهر بعدی:شماره ۱۹۶ - گوگرد سرخ خواست ز من سبز من پریر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
