خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که به موضوع عشق الهی و عشق به معشوق اشاره دارد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی قدرتمند و جاویدان یاد می‌کند که باعث حرکت چرخ‌ها و ماه می‌شود. او از عشق به عنوان کمند وصل به محبوب یاد می‌کند و از سوزش عشق و تمایل به وصال سخن می‌گوید.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۱۲۷ - کو مطرب عشق چست دانا؟
کو مُطربِ عشقِ چُستِ دانا؟
کَزْ عشق زَنَد نه از تَقاضا ۱
مُردم به امید و این ندیدم
در گور شدم بدین تَمَنّا ۲
ای یارِ عزیز اگر تو دیدی
طُوْبی لَکَ یا حَبِیْبُ طُوْبی ۳
وَرْ پنهان است او خَضِروار
تنها به کناره‌هایِ دریا ۴
ای باد سَلامِ ما بِدو بَر
کَنْدَر دلِ ما ازوست غوغا ۵
دانم که سَلام‌هایِ سوزان
آرَد به حَبیب، عاشقان را ۶
عشقی‌ست دَوارِ چَرخ، نَزْ آب
عشقی‌ست مَسیرِ ماه، نَزْ پا ۷
در ذِکْر به گَردش اَنْدَرآید
با آبِ دو دیده، چَرخِ جان‌ها ۸
ذِکْراست کَمَنْدِ وَصلِ مَحبوب
خاموش که جوش کرد سودا ۹
کَزْ عشق زَنَد نه از تَقاضا ۱
مُردم به امید و این ندیدم
در گور شدم بدین تَمَنّا ۲
ای یارِ عزیز اگر تو دیدی
طُوْبی لَکَ یا حَبِیْبُ طُوْبی ۳
وَرْ پنهان است او خَضِروار
تنها به کناره‌هایِ دریا ۴
ای باد سَلامِ ما بِدو بَر
کَنْدَر دلِ ما ازوست غوغا ۵
دانم که سَلام‌هایِ سوزان
آرَد به حَبیب، عاشقان را ۶
عشقی‌ست دَوارِ چَرخ، نَزْ آب
عشقی‌ست مَسیرِ ماه، نَزْ پا ۷
در ذِکْر به گَردش اَنْدَرآید
با آبِ دو دیده، چَرخِ جان‌ها ۸
ذِکْراست کَمَنْدِ وَصلِ مَحبوب
خاموش که جوش کرد سودا ۹
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۶ - گستاخ مکن تو ناکسان را
گوهر بعدی:غزل ۱۲۸ - ما را سفری فتاد بی‌ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
