شماره ۱۱۱ - ای مرد سفر در طلب زاد سفر باش

ای مرد سفر در طلب زاد سفر باش
بشکن شبهٔ شهوت و غواص درر باش ۱

از سیرت سلمان چه خوری حسرت و راهش
بپذیر و تو خود بوذر و سلمان دگر باش ۲

هر چند که طوطی دلت کشتهٔ زهرست
آن زهر دهان را تو همه شهد و شکر باش ۳

چون تو به دل زهر شکر داری از خود
زهر تن او گردد تو مرد عبر باش ۴

در مکهٔ دین ابرههٔ نفس علم زد
تو طیر ابابیل ورا زخم حجر باش ۵

نمرود هوای خانهٔ باطن و ز بت آگند
او رفت سوی عید تو در عیش نظر باش ۶

گر خلق جهان ابرههٔ دین تو باشد
تو بر فلک سیرت ایشان چو قمر باش ۷

آن کس که مر ایوب ترا گرم غم آورد
تو دیدهٔ یعقوب ورا بوی پسر باش ۸

ور دیو ز لا حول تو خواهی که گریزد
از زرق تبرا کن و با دلق عمر باش ۹