این شعر از ناراحتی و سرخوردگی شاعر از بی‌غیرتی و بی‌توجهی معشوق یا جامعه سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از استعاره‌ها و تصاویر شعری مانند 'بستر بی‌غیرتی'، 'کشور بی‌غیرتی' و 'خاکستر بی‌غیرتی'، احساسات خود را نسبت به فقدان غیرت و عزت بیان می‌کند. او همچنین به عشق و از خودگذشتگی اشاره دارد و در نهایت، از دست دادن هویت و ارزش‌ها در اثر بی‌غیرتی را به تصویر می‌کشد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتقادی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.
شماره ۵۷ - دارم از دست تو بر سر افسر بی‌غیرتی
می‌برم آخر سر خود با سر بی‌غیرتی ۱
سر چو نقش بستر از جا برندارد هرکه او
همچو من پهلو نهد بر بستر بی‌غیرتی ۲
از جبینم کوکبی می‌تابد و می‌خوانمش
بندهٔ داغ عشق و غیرت اختر بی‌غیرتی ۳
هست در زیر نگینم کشوری عالی سواد
نام او در ملک غیرت کشور بی‌غیرتی ۴
در ریاض وصل می‌بینم بری از حد برون
بر نهال عشق خود اما بر بی‌غیرتی ۵
بشکنید ای دوستان دستم که تا بنشسته‌ام
بر در غیرت زدم صد ره در بی‌غیرتی ۶
شاه غیرت گو که بنهد همچو ملک بی‌ملک
شهر دل را در میان لشگر بی‌غیرتی ۷
ای دل آتشپاره‌ای بودی تو در غیرت چرا
بر سر خود بیختی خاکستر بی‌غیرتی ۸
یا مبر نام غزالان محتشم یا همچو من
نام دیوان غزل کن دفتر بی‌غیرتی ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
