غزل شمارهٔ ۱۱۱ - ناله های زار

به اختیار گرو برد چشم یار از من
که دور از او ببرد گریه اختیار از من ۱

به روز حشر اگر اختیار با ما بود
بهشت و هر چه در او از شما و یار از من ۲

سیه تر از سر زلف تو روزگار من است
دگر چه خواهد از این بیش روزگار از من ۳

به تلخکامی از آن دلخوشم که می ماند
بسی فسانه شیرین به یادگار از من ۴

در انتظار تو بنشستم و سرآمد عمر
دگر چه داری از این بیش انتظار از من ۵

به اختیار نمی باختم به خالش دل
که برده بود حریف اول اختیار از من ۶

گذشت کار من و یار شهریارا لیک
در این میان غزلی ماند شاهکار از من ۷