خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و شیفتگی به معشوق (جانا) سخن می‌گوید. او خود را غرق در غم و شادی معشوق می‌داند و از زیبایی و جمال او به وجد آمده است. معشوق به عنوان کعبه‌ی عشاق و منبع نور و روشنایی توصیف شده است.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیده‌ی عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

غزل ۹۰ - ای شاد که ما هستیم اندر غم تو جانا

ای شاد که ما هستیم اَنْدَر غَمِ تو جانا
هم مَحْرَمِ عشقِ تو هم مَحْرَمِ تو جانا ۱

هم ناظِرِ رویِ تو هم مَستِ سَبویِ تو
هم شِسْته به نَظّاره بر طارَمِ تو جانا ۲

تو جانِ سُلَیمانی آرامْگَهِ جانی
ای دیو و پَری شَیدا از خاتَمِ تو جانا ۳

ای بی‌خودیِ جان‌ها در طَلْعَتِ خوبِ تو
ای روشنیِ دل‌ها اَنْدَر دَمِ تو جانا ۴

در عشقِ تو خَمّارَم در سَر زِ تو میْ دارم
از حُسنِ جَمالاتِ پُرخُرَّمِ تو جانا ۵

تو کعبه‌ی عُشّاقی شَمسُ اَلْحَقِ تبریزی
زَمزَم شِکَر آمیزَد از زَمزَمِ تو جانا ۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۹ - یک پند ز من بشنو، خواهی نشوی رسوا
گوهر بعدی:غزل ۹۱ - در آب فکن ساقی، بط زادهٔ آبی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.