غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا
بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا ۱

نوش دارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی
سنگدل این زودتر می خواستی حالا چرا ۲

عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست
من که یک امروز مهمان توام فردا چرا ۳

نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم
دیگر اکنون با جوانان نازکن با ما چرا ۴

وه که با این عمرهای کوته بی اعتبار
این همه غافل شدن از چون منی شیدا چرا ۵

شور فرهادم به پرسش سر به زیر افکنده بود
ای لب شیرین جواب تلخ سربالا چرا ۶

ای شب هجران که یک دم در تو چشم من نخفت
اینقدر با بخت خواب آلود من لالا چرا ۷

آسمان چون جمع مشتاقان پریشان می کند
در شگفتم من نمی پاشد ز هم دنیا چرا ۸

در خزان هجر گل ای بلبل طبع حزین
خامشی شرط وفاداری بود غوغا چرا ۹

شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر
این سفر راه قیامت میروی تنها چرا ۱۰