خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که از مخاطب می‌خواهد تا با رها کردن تعلقات دنیوی و درونی کردن عشق الهی، به روشنایی و حیات معنوی دست یابد. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند شمع، گل، دانه و درخت، مفاهیم عمیق عرفانی را بیان می‌کند و مخاطب را به درک رمز و رازهای عشق الهی دعوت می‌کند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. نوجوانان و بزرگسالان با پیشینه‌ی ادبی و علاقه‌مند به مفاهیم معنوی می‌توانند از این متن بهره‌مند شوند.
غزل ۷۴ - گر زان که نه‌ای طالب جوینده شوی با ما
گَر زان که نِه‌ای طالِب جویَنده شَوی با ما
وَرْ زان که نِه ای مُطرب گوینده شَوی با ما ۱
گَر زان که تو قارونی در عشقْ شَوی مُفْلِس
وَرْ زان که خداوندی هم بَنده شَوی با ما ۲
یک شمع از این مَجْلِس صد شمع بِگیرانَد
گَر مُرده‌یی وَرْ زنده هم زنده شَوی با ما ۳
پاهایِ تو بُگْشایَد روشن به تو بِنْمایَد
تا تو همه تَن چون گُل در خنده شَوی با ما ۴
در ژَنده دَرآ یک دم تا زنده دِلان بینی
اَطْلَس به دَراَندازی در ژَنده شَوی با ما ۵
چون دانه شُد اَفکَنده بَررُست و درختی شُد
این رَمز چو دَریابی اَفکَنده شَوی با ما ۶
شَمسُ اَلْحَقِ تبریزی با غُنچۀ دل گوید
چون باز شود چَشمَت بیننده شَوی با ما ۷
وَرْ زان که نِه ای مُطرب گوینده شَوی با ما ۱
گَر زان که تو قارونی در عشقْ شَوی مُفْلِس
وَرْ زان که خداوندی هم بَنده شَوی با ما ۲
یک شمع از این مَجْلِس صد شمع بِگیرانَد
گَر مُرده‌یی وَرْ زنده هم زنده شَوی با ما ۳
پاهایِ تو بُگْشایَد روشن به تو بِنْمایَد
تا تو همه تَن چون گُل در خنده شَوی با ما ۴
در ژَنده دَرآ یک دم تا زنده دِلان بینی
اَطْلَس به دَراَندازی در ژَنده شَوی با ما ۵
چون دانه شُد اَفکَنده بَررُست و درختی شُد
این رَمز چو دَریابی اَفکَنده شَوی با ما ۶
شَمسُ اَلْحَقِ تبریزی با غُنچۀ دل گوید
چون باز شود چَشمَت بیننده شَوی با ما ۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۳ - آمد بت میخانه تا خانه برد ما را
گوهر بعدی:غزل ۷۵ - ای خواجه نمی‌بینی این روز قیامت را؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
