خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن بیانگر اهمیت عشق و احساس در زندگی است. شاعر تاکید می‌کند که دل بدون عشق ارزشی ندارد و بدن بدون شور و حرارت مانند گلی بی‌روح است. همچنین، او از معشوق خود با عبارات زیبا یاد می‌کند و بیان می‌دارد که حتی اگر بخواهد بدی بگوید، از دل چنین نخواهد گفت.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۵۳۰ - دل بی‌عشق را من دل نگویم
دل بی‌عشق را من دل نگویم
تن بی سوز را جز گل نگویم
الا ای آب حیوان پیش زلفت
ره ظلمات را مشکل نگویم
ز جانت نیک گویم تا توانم
و گر بد گویمت از دل نگویم
تن بی سوز را جز گل نگویم
الا ای آب حیوان پیش زلفت
ره ظلمات را مشکل نگویم
ز جانت نیک گویم تا توانم
و گر بد گویمت از دل نگویم
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۲۹ - یارب غم آن سرو خرامان به که گویم ؟
گوهر بعدی:غزل ۵۳۱ - گر لب چون انگبینت را به دندان بر کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
