خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این متن، گوینده از احساسات خود در قالب تشبیه سرشک (اشک) به مرواریدی که بر روی زر (طلا) می‌غلتد سخن می‌گوید. این تصویرسازی زیبا نشان‌دهنده غم و اندوهی ظریف و در عین حال ارزشمند است.
متن دارای مفاهیم عاطفی و ادبی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند از زیبایی‌های ادبی و احساسی آن لذت ببرند.
غزل ۴۶۱ - سرشکم گفت در وقتی که می‌غلتید بر رویم
سرشکم گفت در وقتی که می‌غلتید بر رویم
چو مروارید غلتانم که بر بالای زر غلتم
چو مروارید غلتانم که بر بالای زر غلتم
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۶۰ - ترا جان گفتم ای دلبر تو دانی
گوهر بعدی:غزل ۴۶۲ - دوش می‌رفت وآه می‌کردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
