خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از غم و اندوه عمیق خود می‌گوید و از گریه‌های بی‌پایانش سخن می‌راند. او احساس می‌کند که حتی آسمان و طبیعت نیز در ماتم او شریک هستند و اشک‌هایش مانند موجی به آسمان می‌رود. در نهایت، اشاره می‌کند که از این درد و رنج، زیبایی‌هایی مانند لاله‌های سرخ در زندگی‌اش می‌روید.
این شعر دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، آن را برای مخاطبان با درک ادبی بالاتر مناسب می‌سازد.
غزل ۳۸۳ - بیداد غم از دلم بگوید
بیداد غم از دلم بگوید
در ماتم من فلک بموید
اشکم چو زند برآسمان موج
در خرمن ما خوشه روید
بلی کز مدد سرشک خونین
بر صفحهٔ دیده لاله روید
در ماتم من فلک بموید
اشکم چو زند برآسمان موج
در خرمن ما خوشه روید
بلی کز مدد سرشک خونین
بر صفحهٔ دیده لاله روید
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۸۲ - باد آمد و بویی ز نگارم نرسانید
گوهر بعدی:غزل ۳۸۴ - با یار ز من خبر بگویید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
