خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این شعر از عشق و آرزوی بی‌پایان خود به معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که عمر و صبرش در جستجوی او سپری شده است. حتی با رفتن معشوق، بوی او و دل‌های عاشقان همچنان به دنبال او هستند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و حسرت‌آمیز موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به درک نسبی از ادبیات و احساسات پیچیده دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد توسعه می‌یابد.
غزل ۳۴۲ - عمری در آرزوی تو رفتست و می‌رود
عمری در آرزوی تو رفتست و می‌رود
صبرم به جستجوی تو رفته است و می‌رود
رفتی و بوی زلف تو ماند و هزار دل
دنبال تو به بوی تو رفتست و می‌رود
صبرم به جستجوی تو رفته است و می‌رود
رفتی و بوی زلف تو ماند و هزار دل
دنبال تو به بوی تو رفتست و می‌رود
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۴۱ - شد جهان زنده به بوی گل ولی من چون زیم
گوهر بعدی:غزل ۳۴۳ - بیداریم بکشت وه ای ساربان خموش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
