خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت از عشق و رنجش می‌گوید و بیان می‌کند که جانش شفاعت می‌کند، اما نه برای توقف رنج، بلکه برای بیان لاغری و ضعف ناشی از عشق.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
غزل ۲۱۱ - مرا چون می کشی جانا شفاعت می‌کند جانم
مرا چون می کشی جانا شفاعت می‌کند جانم
نمی‌گوید مکش اما سخن در لاغری دارد
نمی‌گوید مکش اما سخن در لاغری دارد
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱۰ - خالیست به کنج لب خون خوار رهٔ او وای
گوهر بعدی:غزل ۲۱۲ - فلک با کس دل یکتا ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
