خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از لحظه‌ای خوشحال می‌شود که معشوق از او بوسه می‌خواهد و لبهای خندانش را می‌دزدد. این عمل مانند دزدیدن در و گوهر است و در هنگام خنده، دندان‌هایش را نیز می‌رباید.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامفهوم یا نامناسب باشد.
غزل ۲۰۳ - خوش آن ساعت که از وی بوسه خواهم
خوش آن ساعت که از وی بوسه خواهم
وی آن لبهای خندان را بدزدد
چو دزدانم کشد آن در و گوهر
چو گاه خنده دندان را بدزدد
وی آن لبهای خندان را بدزدد
چو دزدانم کشد آن در و گوهر
چو گاه خنده دندان را بدزدد
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۰۲ - هنوزت ناز گرد چشم خواب آلود می‌گردد
گوهر بعدی:غزل ۲۰۴ - تو خود بوسه دهی جان ولی نیارد گفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
