غزل ۱۶۲ - درین هوس که ببیند به خواب چشم ترا

درین هوس که ببیند به خواب چشم ترا
بخفت نرگس و بیدار گشت و باز بخفت

بباغ با تو همی کرد سرو پای دراز
به یک طپانچه که بادش بزد دراز بخفت