خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که عاشق است و مانند دیگر عاشقان، به زیارت مقبره‌های آنان خواهد رفت و خاک راه آنان خواهد شد. او از قامت بلند و سلسله‌ای از معشوق سخن می‌گوید که مانند سرو و مشک‌افشان هستند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق این اشعار نیاز به آشنایی با ادبیات و تمثیل‌های شعر فارسی دارد.
غزل ۱۶۱ - سرآن قامت چون سرو روان خواهم گشت
سرآن قامت چون سرو روان خواهم گشت
خاک آن سلسلهٔ مشکفشان خواهم گشت
بنده عشقم و آنانکه درین غم مردند
تازیم گرد سر تربتشان خواهم گشت
خاک آن سلسلهٔ مشکفشان خواهم گشت
بنده عشقم و آنانکه درین غم مردند
تازیم گرد سر تربتشان خواهم گشت
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۰ - مهی گذشت که آن مه به سوی ما نگذشت
گوهر بعدی:غزل ۱۶۲ - درین هوس که ببیند به خواب چشم ترا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
