خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که حتی پس از هزار سال نگاه کردن به معشوق، سیر نمیشود، اما افسوس که عمر انسان پایدار نیست.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد.
غزل ۱۴۹ - هزار سال ترا بینم و نگردم سیر
هزار سال ترا بینم و نگردم سیر
ولی دریغ که بنیاد عمر محکم نیست
ولی دریغ که بنیاد عمر محکم نیست
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۸ - روی نیکوی تو ز مه کم نیست
گوهر بعدی:غزل ۱۵۰ - مشنو سخن عاشقی از هرزه زبانان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.