خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از از دست دادن جانها سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که گیسوی بلند و زیبا که مانند سرو در حرکت است، همیشه شکسته و پراکنده باد.
متن دارای مضامین عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامناسب باشد. درک کامل آن نیاز به بلوغ عاطفی و ادبی دارد.
غزل ۱۲۶ - جانها به باد داد که دایم شکسته باد
جانها به باد داد که دایم شکسته باد
آن گیسویی که بر سر سرو روان تست
آن گیسویی که بر سر سرو روان تست
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۵ - جانم فدای زلف تو آندم که پرسمت
گوهر بعدی:غزل ۱۲۷ - سرو بستان ملاحت قامت رعنای تست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
