خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت عاشقانه، از زلف معشوق به عنوان دام یاد می‌کند و بیان می‌دارد که جانش فدای آن لحظه‌ای است که از معشوق می‌پرسد این موی بافته چیست که گویی دامی برای به دام انداختن اوست.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های شعری است که درک آن برای مخاطبان با سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، این نوع شعر معمولاً برای مخاطبان با دانش ادبی و درک بالاتر مناسب است.
غزل ۱۲۵ - جانم فدای زلف تو آندم که پرسمت
جانم فدای زلف تو آندم که پرسمت
کاین چیست موی بافته ؟ گویی که دام تست
کاین چیست موی بافته ؟ گویی که دام تست
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۴ - ما و مجنون در ازل نوشیده‌ایم از یک شراب
گوهر بعدی:غزل ۱۲۶ - جانها به باد داد که دایم شکسته باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
