خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که خسرو (شخصیت مورد اشاره) در مسیر او پایمال شده است، اما همین که پایمال راه اوست، برایش کافی است. این متن نشان‌دهنده‌ی نوعی فداکاری یا افتخار به همراهی در مسیر است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای درک عمیق‌تر معانی داشته باشد.
غزل ۱۲۲ - پامال گشت در رهٔ ما خسرو ودیت
پامال گشت در رهٔ ما خسرو ودیت
او را همین بس است که او پایمال ماست
او را همین بس است که او پایمال ماست
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۱ - صبر و دل و نام و ننگ ما بود
گوهر بعدی:غزل ۱۲۳ - گل ز رخسارهٔ تو بی آبست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
