خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، بیانگر مفاهیمی مانند قناعت، زهد، ناپایداری دنیا و حوادث آن است. شاعر از لذت‌های ساده مانند کتاب و طبیعت سخن می‌گوید و ارزش قناعت را بر ثروت دنیوی ترجیح می‌دهد. همچنین، او به ناپایداری زندگی و تأثیر حوادث بر انسان اشاره می‌کند و از خواننده می‌خواهد به صبر و توکل روی آورد.

مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و استعاره‌های به کار رفته نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی دارند که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

مشاهده کامل

غزل ۴۷۷ - دو یار زیرک و از باده کهن دومنی

دو یار زیرک و از بادهٔ کهن دو منی
فراغتی و کتابی و گوشهٔ چمنی ۱

من این مقام به دنیا و آخرت ندهم
اگر چه در پِی‌ام افتند هر دم انجمنی ۲

هر آن که کنج قناعت به گنج دنیا داد
فروخت یوسف مصری به کمترین ثمنی ۳

بیا که رونق این کارخانه کم نشود
به زهدِ همچو تویی، یا به فسق همچو منی ۴

ز تندباد حوادث نمی‌توان دیدن
در این چمن که گلی بوده است یا سَمنی ۵

ببین در آینهٔ جام، نقش‌بندیِ غیب
که کس به یاد ندارد چنین عجب زَمنی ۶

از این سَموم که بر طَرْف بوستان بگذشت
عجب که بوی گلی هست و رنگ نسترنی ۷

به صبر کوش تو ای دل که حق رها نکند
چنین عزیز نگینی به دست اهرمنی ۸

مزاجِ دَهر تَبَه شد در این بلا حافظ
کجاست فکر حکیمی و رای برهمنی؟ ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

پرسش و پاسخ درباره‌ی این گوهر

هنوز پرسشی درباره‌ی این گوهر نیست.

گوهر قبلی:غزل ۴۷۶ - نسیم صبح سعادت بدان نشان که تو دانی
گوهر بعدی:غزل ۴۷۸ - نوش کن جام شراب یک منی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.