غزل ۴۳ - وقتی اندر سر کویی گذری بود مرا

وقتی اندر سر کویی گذری بود مرا
وندران کوی نهانی نظری بود مرا ۱

جان بجایست ولی زنده نیم من زیرا
مایهٔ عمر به جز جان دگری بود مرا ۲

باری از دیده مریزید گلابی که به عمر
لذت از عشق همین درد سری بود مرا ۳

هیچ یاد آمدت ای فتنه که وقتی زین پیش
عاشق سوختهٔ دربدری بود مرا ۴

خواستم دی که نمازی بکنم پیش خیال
لیکن آلوده به دامان جگری بود مرا ۵