خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر عشق و شیفتگی بی‌اندازه به معشوق است که باعث نابودی و مستی عاشق شده است. شاعر از رسوایی و بی‌خبری معشوق از درد دلش سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که عاشق دیوانه نیازی به آموزش ندارد. همچنین، او معشوق را مانند خسروی می‌داند که از درد عاشق بی‌خبر است و مانند مرغ آتش‌خواره، لذت عشق را درک نمی‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی مانند رسوایی و دیوانگی ممکن است برای مخاطبان جوان نامفهوم باشد.
غزل ۳۲ - جان ز نظاره خراب و ناز او ز اندازه بیش
جان ز نظاره خراب و ناز او ز اندازه بیش
ما به بویی مست وساقی پر دهد پیمانه را
حاجتم نبود که فرمایی به ترک ننگ و نام
زان که رسوایی نیاموزد کسی دیوانه را
خسرو است و سوز دل و ز ذوق عالم بی‌خبر
مرغ آتش خواره کی لذت شناسد دانه را
ما به بویی مست وساقی پر دهد پیمانه را
حاجتم نبود که فرمایی به ترک ننگ و نام
زان که رسوایی نیاموزد کسی دیوانه را
خسرو است و سوز دل و ز ذوق عالم بی‌خبر
مرغ آتش خواره کی لذت شناسد دانه را
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱ - سوختهٔ رخت اگر سوی چمن گذر کند
گوهر بعدی:غزل ۳۳ - بس که خوشدل با غم شبهای در خویش را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
