خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از عشق و درد سخن می‌گوید. او با تصاویری مانند سوختن لباس در چمن و تشبیه آن به شعلهٔ لاله، احساسات خود را بیان می‌کند. همچنین، از نوشیدن شراب و بخشیدن حق لب به پیاله به عنوان استعاره‌ای از عشق و فداکاری یاد می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به نوشیدن شراب ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۳۱ - سوختهٔ رخت اگر سوی چمن گذر کند
سوختهٔ رخت اگر سوی چمن گذر کند
در دل خود گمان کند شعله گرم لاله را
تو ز پیاله می‌خوری من همه خون که دم به دم
حق لبم همی دهی از لب خود پیاله را
در دل خود گمان کند شعله گرم لاله را
تو ز پیاله می‌خوری من همه خون که دم به دم
حق لبم همی دهی از لب خود پیاله را
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰ - جانا به پرسش یاد کن رو زی من گم بوده را
گوهر بعدی:غزل ۳۲ - جان ز نظاره خراب و ناز او ز اندازه بیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
