غزل ۴۶۳ - سلام الله ما کر اللیالی

سلام الله ما کر اللیالی
و جاوبت المثانی و المثالی ۱

علی وادی الاراک و من علیها
و دار باللوی فوق الرمال ۲

دعاگوی غریبان جهانم
و ادعو بالتواتر و التوالی ۳

به هر منزل که رو آرد خدا را
نگه دارش به لطف لایزالی ۴

منال ای دل که در زنجیر زلفش
همه جمعیت است آشفته حالی ۵

ز خطت صد جمال دیگر افزود
که عمرت باد صد سال جلالی ۶

تو می‌باید که باشی ور نه سهل است
زیان مایه جاهی و مالی ۷

بر آن نقاش قدرت آفرین باد
که گرد مه کشد خط هلالی ۸

فحبک راحتی فی کل حین
و ذکرک مونسی فی کل حال ۹

سویدای دل من تا قیامت
مباد از شوق و سودای تو خالی ۱۰

کجا یابم وصال چون تو شاهی
من بدنام رند لاابالی ۱۱

خدا داند که حافظ را غرض چیست
و علم الله حسبی من سؤالی ۱۲