خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، بیانگر عشق و اشتیاق به معشوق و درخواست بخشش و عفو از اوست. شاعر از نسیم خنک و بامداد پگاه سخن می‌گوید و از عشق خود به معشوق و آرزوی دیدار او می‌نالد. او از درد دوری و اشتیاق به معشوق می‌گوید و امیدوار است که معشوق او را ببخشد. شعر همچنین به مفاهیم عشق، بخشش، و امید اشاره دارد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
غزل ۴۱۶ - خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دلخواه
خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دلخواه
که در هوای تو برخاست بامداد پگاه ۱
دلیل راه شو ای طایر خجسته لقا
که دیده آب شد از شوق خاک آن درگاه ۲
به یاد شخص نزارم که غرق خون دل است
هلال را ز کنار افق کنید نگاه ۳
منم که بی تو نفس می‌کشم زهی خجلت
مگر تو عفو کنی ور نه چیست عذر گناه ۴
ز دوستان تو آموخت در طریقت مهر
سپیده دم که صبا چاک زد شعار سیاه ۵
به عشق روی تو روزی که از جهان بروم
ز تربتم بدمد سرخ گل به جای گیاه ۶
مده به خاطر نازک ملالت از من زود
که حافظ تو خود این لحظه گفت بسم الله ۷
که در هوای تو برخاست بامداد پگاه ۱
دلیل راه شو ای طایر خجسته لقا
که دیده آب شد از شوق خاک آن درگاه ۲
به یاد شخص نزارم که غرق خون دل است
هلال را ز کنار افق کنید نگاه ۳
منم که بی تو نفس می‌کشم زهی خجلت
مگر تو عفو کنی ور نه چیست عذر گناه ۴
ز دوستان تو آموخت در طریقت مهر
سپیده دم که صبا چاک زد شعار سیاه ۵
به عشق روی تو روزی که از جهان بروم
ز تربتم بدمد سرخ گل به جای گیاه ۶
مده به خاطر نازک ملالت از من زود
که حافظ تو خود این لحظه گفت بسم الله ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۱۵ - ای پیک راستان خبر یار ما بگو
گوهر بعدی:غزل ۴۱۷ - عیشم مدام است از لعل دلخواه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
