خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر عشق و ستایش معشوق و توصیف زیبایی‌های اوست. شاعر از عشق و فداکاری خود سخن می‌گوید و از تأثیرات عمیق معشوق بر زندگی خود و دیگران یاد می‌کند. همچنین، او به ناپایداری دنیا و جدایی یاران اشاره می‌کند و در نهایت، به امید به عنایت الهی و رهایی از غم‌ها می‌پردازد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۴۰۹ - ای خونبهای نافه چین خاک راه تو
ای خونبهای نافه چین خاک راه تو
خورشید سایه پرور طرف کلاه تو ۱
نرگس کرشمه می‌برد از حد برون خرام
ای من فدای شیوه چشم سیاه تو ۲
خونم بخور که هیچ ملک با چنان جمال
از دل نیایدش که نویسد گناه تو ۳
آرام و خواب خلق جهان را سبب تویی
زان شد کنار دیده و دل تکیه گاه تو ۴
با هر ستاره‌ای سر و کار است هر شبم
از حسرت فروغ رخ همچو ماه تو ۵
یاران همنشین همه از هم جدا شدند
ماییم و آستانه دولت پناه تو ۶
حافظ طمع مبر ز عنایت که عاقبت
آتش زند به خرمن غم دود آه تو ۷
خورشید سایه پرور طرف کلاه تو ۱
نرگس کرشمه می‌برد از حد برون خرام
ای من فدای شیوه چشم سیاه تو ۲
خونم بخور که هیچ ملک با چنان جمال
از دل نیایدش که نویسد گناه تو ۳
آرام و خواب خلق جهان را سبب تویی
زان شد کنار دیده و دل تکیه گاه تو ۴
با هر ستاره‌ای سر و کار است هر شبم
از حسرت فروغ رخ همچو ماه تو ۵
یاران همنشین همه از هم جدا شدند
ماییم و آستانه دولت پناه تو ۶
حافظ طمع مبر ز عنایت که عاقبت
آتش زند به خرمن غم دود آه تو ۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۰۸ - ای آفتاب آینه دار جمال تو
گوهر بعدی:غزل ۴۱۰ - ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
