خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به گذرا بودن زندگی و یکسان بودن سرنوشت همه انسان‌ها اشاره می‌کند. زندگی چه کوتاه باشد و چه بلند، در نهایت به پایان می‌رسد و همه در چرخه‌ای یکسان قرار می‌گیرند. متن تأکید می‌کند که تفاوت‌های ظاهری زندگی مانند رنج یا نعمت، در نهایت بی‌اهمیت هستند و همه مانند خوابی گذرا می‌باشند. همچنین، به ارزشمندی ناز و کرشمه در جایگاه خود اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی داشته باشد.
شماره ۶۷ - زندگانی چه کوته و چه دراز
زندگانی چه کوته و چه دراز
نه به آخر بمرد باید باز؟ ۱
هم به چنبر گذار خواهد بود
این رسن را، اگر چه هست دراز ۲
خواهی اندر عنا و شدت زی
خواهی اندر امان به نعمت و ناز ۳
خواهی اندک‌تر از جهان بپذیر
خواهی از ری بگیر تا به طراز ۴
این همه باد و بود تو خواب است
خواب را حکم نی، مگر به مجاز ۵
این همه روز مرگ یکسانند
نشناسی ز یک دگرشان باز ۶
ناز، اگر خوب را سزاست به شرط
نسزد جز تو را کرشمه و ناز ۷
نه به آخر بمرد باید باز؟ ۱
هم به چنبر گذار خواهد بود
این رسن را، اگر چه هست دراز ۲
خواهی اندر عنا و شدت زی
خواهی اندر امان به نعمت و ناز ۳
خواهی اندک‌تر از جهان بپذیر
خواهی از ری بگیر تا به طراز ۴
این همه باد و بود تو خواب است
خواب را حکم نی، مگر به مجاز ۵
این همه روز مرگ یکسانند
نشناسی ز یک دگرشان باز ۶
ناز، اگر خوب را سزاست به شرط
نسزد جز تو را کرشمه و ناز ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - زیرش عطارد، آن که نخوانیش جز دبیر
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - روی به محراب نهادن چه سود؟
نظرها و حاشیه ها
۱
اینهمه بود ونبود تو خواب است