این متن شعری است که به عطارد (تیر) اشاره دارد و از احساسات شاعر دربارهی غم و اندوه و ناامیدی میگوید. همچنین، از طبیعت و نمادهای آن مانند ابر بهارگاهی و گاو شیرده برای بیان مفاهیم استفاده شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و اصطلاحات ادبی قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۶۶ - زیرش عطارد، آن که نخوانیش جز دبیر
یک نام او عطارد و یک نام اوست تیر ۱
عاجز شود ز اشک دو چشم و غریو من
ابر بهارگاهی و بختور در مطیر ۲
گیتی چو گاو نیک دهد شیر مر ترا
خود باز بشکند به کرانه خنور شیر ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.