غزل ۳۴۷ - صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم

صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم
تا به کی در غم تو ناله ی شبگیر کنم ۱

دل دیوانه از آن شد که نصیحت شنود
مگرش هم ز سر زلف تو زنجیر کنم ۲

آن چه در مدت هجر تو کشیدم هیهات
در یکی نامه محال است که تحریر کنم ۳

با سر زلف تو مجموع پریشانی خود
کو مجالی که سراسر همه تقریر کنم ۴

آن زمان کآرزوی دیدن جانم باشد
در نظر نقش رخ خوب تو تصویر کنم ۵

گر بدانم که وصال تو بدین دست دهد
دین و دل را همه دربازم و توفیر کنم ۶

دور شو از برم ای واعظ و بیهوده مگوی
من نه آنم که دگر گوش به تزویر کنم ۷

نیست امید صلاحی ز فساد حافظ
چون که تقدیر چنین است چه تدبیر کنم ۸