خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و عاشقی، می‌نوشی و رندی سخن می‌گوید. او از معشوقه‌ای زیبا و جذاب یاد می‌کند که باعث شده است او به این سبک زندگی روی آورد. شاعر بیان می‌کند که با وجود مشکلات و ناملایمات، ترجیح می‌دهد خاطر خود را خوش نگه دارد و از زندگی لذت ببرد.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و رندی ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.
غزل ۳۲۶ - در نهان خانه ی عشرت صنمی خوش دارم
در نهان خانه ی عشرت صنمی خوش دارم
کز سر زلف و رخش نعل در آتش دارم ۱
عاشق و رندم و می خواره به آواز بلند
وین همه منصب از آن حور پریوش دارم ۲
گر تو زین دست مرا بی سر و سامان داری
من به آه سحرت زلف مشوش دارم ۳
گر چنین چهره گشاید خط زنگاری دوست
من رخ زرد به خونابه منقش دارم ۴
گر به کاشانه ی رندان قدمی خواهی زد
نقل شعر شکرین و می بی‌غش دارم ۵
ناوک غمزه بیار و رسن زلف که من
جنگ‌ها با دل مجروح بلاکش دارم ۶
حافظا چون غم و شادی جهان در گذر است
بهتر آن است که من خاطر خود خوش دارم ۷
کز سر زلف و رخش نعل در آتش دارم ۱
عاشق و رندم و می خواره به آواز بلند
وین همه منصب از آن حور پریوش دارم ۲
گر تو زین دست مرا بی سر و سامان داری
من به آه سحرت زلف مشوش دارم ۳
گر چنین چهره گشاید خط زنگاری دوست
من رخ زرد به خونابه منقش دارم ۴
گر به کاشانه ی رندان قدمی خواهی زد
نقل شعر شکرین و می بی‌غش دارم ۵
ناوک غمزه بیار و رسن زلف که من
جنگ‌ها با دل مجروح بلاکش دارم ۶
حافظا چون غم و شادی جهان در گذر است
بهتر آن است که من خاطر خود خوش دارم ۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۲۵ - گر دست دهد خاک کف پای نگارم
گوهر بعدی:غزل ۳۲۷ - مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
