خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر به دو گروه اشاره می‌کند: گروهی که برای مذهب و دین میسوزند و گروهی که برای حور عین (نعمت‌های بهشتی) میسوزند. شاعر خود را در حالتی توصیف می‌کند که از شاهد و می و باغی بهشتی برخوردار است، در حالی که دیگران در حسرت این نعمت‌ها میسوزند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و انتقاد اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و مفاهیم عرفانی نیاز به درک بالاتری دارد.
رباعی ۲۷ - قومی ز پی مذهب و دین میسوزند
قومی ز پی مذهب و دین میسوزند
قومی ز برای حور عین میسوزند ۱
من شاهد و می دارم و باغی چو بهشت
ویشان همه در حسرت این میسوزند ۲
قومی ز برای حور عین میسوزند ۱
من شاهد و می دارم و باغی چو بهشت
ویشان همه در حسرت این میسوزند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۶ - زین گونه که این شمع روان می‌سوزد
گوهر بعدی:رباعی ۲۸ - دل با رخ دلبری صفائی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
