خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر با استفاده از تصویر شمعی که از فراق دوستان می‌سوزد، احساس درد و رنج خود را از جدایی بیان می‌کند. او اشاره می‌کند که گریه‌های مشترک شاید بتواند این درد را تسکین دهد، اما رشته‌ی جان هر دو را می‌سوزاند.
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و اندوه‌آلود است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و احساسات شدید نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۲۶ - زین گونه که این شمع روان می‌سوزد
زین گونه که این شمع روان می‌سوزد
گوئی ز فراق دوستان می‌سوزد ۱
گر گریه کنیم هر دو با هم شاید
کو را و مرا رشتهٔ جان می‌سوزد ۲
گوئی ز فراق دوستان می‌سوزد ۱
گر گریه کنیم هر دو با هم شاید
کو را و مرا رشتهٔ جان می‌سوزد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۵ - از شدت دست تنگی و محنت برد
گوهر بعدی:رباعی ۲۷ - قومی ز پی مذهب و دین می‌سوزند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
